| | แปดโมงเช้าวันอังคารถึงจะนานจะผ่านมา | | ตอนนั้นที่เธอร่ำลาพูดว่าเธอจะไป | | | จ้องมองเข็มนาฬิกาช่วงเวลาครั้งสุดท้าย | | วันนั้นเสียใจเท่าไรก็ยังคงไม่ลืม |
| | รู้บ้างไหมว่าเธอไปมันไม่จบแค่นั้น | | เพราะวันแต่ละวันมีบาดแผลของวันก่อน |
| | เพราะวันนั้นแปดโมงเช้าใจฉันแทบขาดรอน | | รับรู้ทุกคำทุกตอนที่บั่นทอนหัวใจกัน |
| | เพราะใจฉันแตกสลายไปพร้อมกับคำลา | | และฉันหมดศรัทธาที่ว่ารักนั้นนิรันดร์ |
| | เพราะชีวิตได้ขาดหายไปแล้วจากวันนั้น | | และทุก ทุก วันอังคารก็ยังคงไม่ลืมเธอ |
| | ไม่อยากรู้วันเวลาเช้าขึ้นมาไม่อยากเจอ | | ต้องรู้ว่าไม่มีเธอรู้ว่าเธอจากไป |
| | แปดโมงเช้าวันอังคารฉันไม่เคยจะเปลี่ยนไป | | เจ็บช้ำในใจอย่างไรก็ยังคงไม่ลืม |
| | เพราะใจฉันแตกสลายไปพร้อมกับคำลา | | และฉันหมดศรัทธาที่ว่ารักนั้นนิรันดร์ |
| | เพราะชีวิตได้ขาดหายไปแล้วจากวันนั้น | | และทุก ทุก วันอังคารก็ยังคงไม่ลืมเธอ |
| | ไม่อยากรู้วันเวลาเช้าขึ้นมาไม่อยากเจอ | | ต้องรู้ว่าไม่มีเธอรู้ว่าเธอจากไป |
| | แปดโมงเช้าวันอังคารฉันไม่เคยจะเปลี่ยนไป | | เจ็บช้ำในใจอย่างไรก็ยังคงไม่ลืม |
| | แปดโมงเช้าวันอังคารถึงจะนานจะผ่านมา | | ตอนนั้นที่เธอร่ำลาพูดว่าเธอจะไป |
| | จ้องมองเข็มนาฬิกาช่วงเวลาครั้งสุดท้าย | | วันนั้นเสียใจเท่าไรก็ยังคงไม่ลืม |
