| | สอนให้รู้หน่อยให้ตาสว่าง | | สอนให้คิดบ้างให้ฉันโกรธแค้นเธอ | | | สอนให้รู้สึกว่าทุกข์ที่เจอ | | เพราะว่ารักเธอก็เลยเจ็บแบบนี้ |
| | ถึงจะรู้แต่ก็ทำไม่เป็น | | ทั้งที่เห็นว่าเธอทำขนาดไหน |
| | ฉันก็เกลียดเธอไม่ลงถึงจะอยากเกลียดเธอแทบตาย | | ได้แต่แอบนอนร้องไห้แล้วก็เจ็บใจตัวฉันเอง |
| | ที่มันโกรธเธอไม่ได้ถึงจะอย่างไรก็รักเธอ | | ได้แต่ถามกับตัวเองอยู่เสมอจะให้ฉัน |
| | เลิกรักเธอได้อย่างไรทั้งที่น่าโกรธ | | โกรธแค้นชิงชังทั้งที่หลายอย่าง |
| | ถูกเธอทำช้ำใจทั้งที่รู้อยู่ | | ที่รักเธอไปฉันต้องเสียใจ |
| | ที่เธอไม่แลเหลียวถึงจะรู้ | | แต่ก็ทำไม่เป็นทั้งที่เห็น |
| | ว่าเธอทำขนาดไหนฉันก็เกลียดเธอไม่ลง | | ถึงจะอยากเกลียดเธอแทบตายได้แต่แอบนอนร้องไห้ |
| | แล้วก็เจ็บใจตัวฉันเองที่มันโกรธเธอไม่ได้ | | ถึงจะอย่างไรก็รักเธอได้แต่ถามกับตัวเองอยู่เสมอ |
| | จะให้ฉันเลิกรักเธอได้อย่างไร | | ฉันก็เกลียดเธอไม่ลงถึงจะอยากเกลียดเธอแทบตาย |
| | ได้แต่แอบนอนร้องไห้แล้วก็เจ็บใจตัวฉันเอง | | ที่มันโกรธเธอไม่ได้ถึงจะอย่างไรก็รักเธอ |
| | ได้แต่ถามกับตัวเองอยู่เสมอจะให้ฉัน | | เลิกรักเธอได้อย่างไร |
