| | สอนให้รู้หน่อยให้ตาสว่างสอนให้คิดบ้าง | | ให้ฉันโกรธแค้นเธอสอนให้รู้สึกว่าทุกข์ที่เจอ | | | เพราะว่ารักเธอก็เลยเจ็บแบบนี้ | | ถึงจะรู้แต่ก็ทำไม่เป็นทั้งที่เห็น |
| | ว่าเธอทำขนาดไหนฉันก็เกลียดเธอไม่ลง | | ถึงจะอยากเกลียดเธอแทบตายได้แต่เก็บมันข้างใน |
| | แล้วก็เจ็บใจตัวฉันเองที่มันโกรธเธอไม่ได้ | | ถึงจะอย่างไรก็รักเธอได้แต่ถามกับตัวเองอยู่เสมอ |
| | จะให้ฉันเลิกรักเธอได้อย่างไรทั้งที่น่าโกรธ | | โกรธแค้นชิงชังทั้งที่หลายอย่าง |
| | ถูกเธอทำช้ำใจทั้งที่รู้อยู่ที่รักเธอไป | | ฉันต้องเสียใจที่เธอไม่เหลียวแล |
| | ถึงจะรู้แต่ก็ทำไม่เป็นทั้งที่เห็น | | ว่าเธอทำขนาดไหนฉันก็เกลียดเธอไม่ลง |
| | ถึงจะอยากเกลียดเธอแทบตายได้แต่เก็บมันข้างใน | | แล้วก็เจ็บใจตัวฉันเองที่มันโกรธเธอไม่ได้ |
| | ถึงจะอย่างไรก็รักเธอได้แต่ถามกับตัวเองอยู่เสมอ | | จะให้ฉันเลิกรักเธอได้อย่างไรฉันก็เกลียดเธอไม่ลง |
| | ถึงจะอยากเกลียดเธอแทบตายได้แต่เก็บมันข้างใน | | แล้วก็เจ็บใจตัวฉันเองที่มันโกรธเธอไม่ได้ |
| | ถึงจะอย่างไรก็รักเธอได้แต่ถามกับตัวเองอยู่เสมอ | | จะให้ฉันเลิกรักเธอได้อย่างไร |
