| | หากจะรักแล้วรักใครก็จงรักเถิด | | ความรักบรรเจิดพริ้งเพริดหนักหนา | | | ชีวิตคนเรานั้นสั้นเหลือคณา | | อย่ารอช้าปล่อยเวลาให้ผ่านไป |
| | หากมีหนี้แล้วขอให้เป็นหนี้รักเถิด | | ดอกเบี้ยที่เกิดคือพลังรักพิไล |
| | รักเธอเสมอรักเธอจากดวงใจ | | ยอดพิศมัยหลอมอยู่ในกายเธอ |
| | หากวันใดที่แสงทองของชีวิตผ่าน | | โลกตระการจะมืดครึ้มหมองเหม่อ |
| | วาระนั้นจะได้อดีต | | ไฟรักปรนเปรอหล่อเลี้ยงบำเรอ |
| | ต่อชีวิตให้ชื่นบานหากเป็นหนี้แล้ว | | ขอให้เป็นหนี้รักเถิดหนี้รักบรรเจิด |
| | พริ้งเพริดแสนหวานรักกันเสมอ | | แม้เวลา ผันผ่านสองเราสราญ |
| | เพราะหนี้รัก สลักใจหากวันใด | | ที่แสงทองของชีวิตผ่านโลกตระการ |
| | จะมืดครึ้มหมองเหม่อวาระนั้น | | จะได้อดีตไฟรักปรนเปรอ |
| | หล่อเลี้ยงบำเรอต่อชีวิตให้ชื่นบาน | | หากเป็นหนี้แล้วขอให้เป็นหนี้รักเถิด |
| | หนี้รักบรรเจิดพริ้งเพริดแสนหวาน | | รักกันเสมอแม้เวลา ผันผ่าน |
| | สองเราสราญเพราะหนี้รัก สลักใจ |
