| | สักวาหวานอื่นมีหมื่นแสน | | ไม่เหมือนแม้นพจมานที่หวานหอม | | | กลิ่นประเทียบเปรียบดวงพวงพยอม | | อาจจะน้อมจิตโน้มด้วยโลมลม |
| | เธอเจรจา หวานถ้าเทียบ | | เหมือนน้ำตาลจะหยดเธอมีวาจา |
| | พรรณนาออกมาอย่างหยดย้อย | | มันฟังดูดี ตอนที่มันนานนาน |
| | ทีได้ฟังมันเกินจะฟัง | | ตอนได้ฟังเป็นครั้งที่หนึ่งร้อยขอทีเถอะ |
| | ขอทีเถอะ ช่วยทำเหมือนวาจา | | บอกว่าจะรักก็รักจริงเถอะ |
| | ให้จริงเถอะ ให้เหมือนที่พูดมา | | ทำให้ฉันเห็นสักครั้งนึงแม้ล้อลามหยามหยาบ |
| | ไม่ปลาบปลื้ม ดั่งดุจดื่มบอระเพ็ด | | ต้องเข็ดขมผู้ดีไพร่ไม่ประกอบ |
| | ชอบอารมณ์ ใครฟังลม | | เบือนหน้าระอาเอยขอทีเถอะ |
| | ขอทีเถอะ ช่วยทำเหมือนวาจา | | บอกว่าจะรักก็รักจริงเถอะ |
| | ให้จริงเถอะ ให้เหมือนที่พูดมา | | ทำให้ฉันเห็นสักครั้งนึงทำไม่ได้ก็ไม่ต้อง |
| | ก็ไม่ต้องพูด อยากจะพูด | | อยากจะพร่ำ ก็ต้องทำให้ได้ |
| | มีแต่น้ำท่วมทุ่ง มันจะพูดทำไม | | ถ้าไม่ได้ก็ไม่ต้อง ก็ไม่ต้องเลย |
| | ขอทีเถอะ ขอทีเถอะ | | ช่วยทำเหมือนวาจา บอกว่าจะรัก |
| | ก็รักจริงเถอะ ให้จริงเถอะ | | ให้เหมือนที่พูดมา ทำให้ฉันเห็นสักครั้งนึง |
| | เถอะ ขอทีเถอะ เธอบอกว่ายังไง | | ทำให้ฉันเห็นสักครั้งนึงเถอะให้จริงเถอะ |
| | ให้เหมือนที่พูดมา ทำให้ฉันเห็น | | เธอทำเหมือนที่โม้เอาไว้ได้ไหม |
| | สักวาหน้าไหนใช้คำหวาน | | จะไม่ขอพบพานให้เสียหูดีแต่ปาก |
| | เปล่าเคยทำให้ดู เหมือนหมาขู่แค่เห่า | | เปล่ากัดเอย |
