| | ก็เคยเห็นใครบางคนมีน้ำตาคุกเข่า | | เมื่อความรักที่จริงจังพังทลาย เขาดูอ่อนแอ | | | และช่างน่าอายจะร้องไปเพื่ออะไร | | ก็เคยนึกว่าเราเองอยู่เหนือใครคนอื่น |
| | ก็เคยคิดว่าใจเราจะทนไหวจนวันที่เธอได้พบใครใหม่ | | วันที่เธอจะทิ้งกันเพียงแค่สายตาของเธอ |
| | จ้องมองฉันก็ช้ำใจอย่าได้ไหม | | โปรดจงหันไปจากฉันก่อนที่น้ำตาจะไหล... |
| | ก่อนที่ฉันยืนไม่ไหว...ก่อนที่ฉันจะหมดลมหายใจ | | หมดแรงจะก้าวไปทำอย่างไรเมื่อไร้เธออย่างนี้ |
| | เมื่อเธอจะจากฉันไป...อาจจะรู้เมื่อสายไป | | ว่ารักเธอเท่าไหร่เมื่อเจ็บช้ำจนน้ำตา |
| | รินออกมาไม่อยากอ่อนแอ | | แต่ว่ากลางใจมันเหมือนใครมาทิ่มแทง |
| | ยิ่งมีสายตาของเธอจ้องมองฉันยิ่งช้ำใจ | | อย่าได้ไหมโปรดจงหันไปจากฉัน |
| | ในตอนนี้ก่อนที่น้ำตาจะไหล... | | ก่อนที่ฉันยืนไม่ไหว...ก่อนที่ฉันจะหมดลมหายใจ |
| | หมดแรงจะก้าวไปทำอย่างไรเมื่อไร้เธออย่างนี้ | | อยากจะขอเธอสักครั้ง...อย่ามองฉันในตอนนี้... |
| | ภาพที่เห็นมันอาจดูไม่ดีคนอ่อนแอที่ตรงนี้ | | ยังคงร้องไห้ไม่หยุดสักทีเมื่อเธอมาจากฉันไป... |
| | ก่อนที่น้ำตาจะไหล...ก่อนที่ฉันยืนไม่ไหว... | | ก่อนที่ฉันจะหมดลมหายใจหมดแรงจะก้าวไป |
| | ทำอย่างไรเมื่อไร้เธออย่างนี้อยากจะขอเธอสักครั้ง... | | อย่ามองฉันในตอนนี้...ภาพที่เห็นมันอาจดูไม่ดี |
| | คนอ่อนแอที่ตรงนี้ยังคงร้องไห้ไม่หยุดสักที | | เมื่อเธอมาจากฉันไป...ก่อนที่น้ำตาจะไหล... |
| | ก่อนที่ฉันยืนไม่ไหว...ก่อนที่ฉันจะหมดลมหายใจ | | ขอเธออย่าจากฉันไป... |
