| | ตั้งแต่ฉันคุยกับเธอบอกเลยเข้าใจผิด | | คิดว่ารักกันจริงจริงสิ่งที่แสนดีจากเธอ | | | ก็เจอเธอให้คนอื่นใจทนฝืนทรมาน | | รักที่มีหมดความหมาย |
| | ใจเธอนั้นไม่ต้องการผ่านมาจนสายเกินกว่า | | จะลืม เฮ้เฮ... โฮรักเองช้ำเอง |
| | เพราะอะไรไม่เข้าใจเผลอตัวเผลอใจ | | จำเอาไว้สิ่งที่เจอมันไม่จริง |
| | อาจเป็นฉันที่ผิดเองที่ยังคงรักเธออยู่ | | ทั้งที่ฉันควรจะลาต่อให้ฟ้าดูสดใส |
| | แต่ใจมันแสนมืดมนจนไม่เห็นเมฆจางจาง | | รักที่มีหมดความหมาย |
| | ใจเธอนั้นไม่ต้องการผ่านมาจนสายเกินกว่า | | จะลืม เฮ้เฮ... โฮรักเองช้ำเอง |
| | เพราะอะไรไม่เข้าใจเผลอตัวเผลอใจ | | จำเอาไว้สิ่งที่เจอมันไม่จริง |
| | ถึงแม้ว่ารักมันจะห่วยเดี๋ยวก็หาย | | คล้ายว่าตัวฉันนั้นจะคงดูเจ็บทรมาน |
| | คอยดู คอยดูคอยดูจะหาย... | | รักเองช้ำเองเพราะอะไรไม่เข้าใจ |
| | เผลอตัวเผลอใจจำเอาไว้ | | สิ่งที่เจอมันไม่จริงรักเองช้ำเอง |
| | เพราะอะไรไม่เข้าใจเผลอตัวเผลอใจ | | จำเอาไว้สิ่งที่เจอมันไม่จริง |
| | จำเอาไว้สิ่งที่เจอมันไม่จริง |
