| | ใจ...เจ้าบอกได้ไหมว่าคำว่ารัก คือสิ่งใด | | และเหตุอันใดใจเรามันจึงได้รุ่มร้อน | | | เหมือนดังแผดเผาไฟความรักจริงจริงนั้น | | เป็นเช่นไรเพราะให้ไป |
| | กับความรักที่เคยซ่อนไว้..ข้างใน | | กับสิ่งดีดีที่ให้เธอไปมันคงน้อย |
| | แค่หมดทั้งหัวใจที่จริงไม่มีที่ว่างข้างใน | | จะไปให้พ้นถ้าเธอเบื่อจะทน |
| | ถ้าพะอืดพะอม ก็ว่ามาจะไปให้พ้น | | มันไม่มีเหตุผลที่จะรักบางคน |
| | ด้วยน้ำตาจะไปให้พ้น | | ถ้าเธอเบื่อจะทนถ้าพะอืดพะอม ก็ว่ามา |
| | จะไปให้พ้นมันไม่มีเหตุผล | | ที่จะรักบางคนจะไปให้พ้น |
| | ถ้าหากต้องรักบางคนด้วยน้ำตา | | ใจ..เจ็บและช้ำจนเกินที่มันจะรับไหว |
| | หากความรักคือการต้องทนฉันยอมแพ้ | | เพราะเจ็บช้ำเกินไปฉันยอมแพ้ |
| | เพราะรักเธอมากไปจะไปให้พ้น | | ถ้าเธอเบื่อจะทนถ้าพะอืดพะอม ก็ว่ามา |
| | จะไปให้พ้นมันไม่มีเหตุผล | | ที่จะรักบางคนด้วยน้ำตา |
| | จะไปให้พ้นถ้าเธอเบื่อจะทน | | ถ้าพะอืดพะอม ก็ว่ามาจะไปให้พ้น |
| | มันไม่มีเหตุผลที่จะรักบางคน | | จะไปให้พ้นถ้าหากต้องรักบางคน |
| | ด้วยน้ำตา...จะไปให้พ้น | | ถ้าเธอเบื่อจะทนถ้าพะอืดพะอม ก็ว่ามา |
| | จะไปให้พ้นมันไม่มีเหตุผล | | ที่จะรักบางคนด้วยน้ำตา |
| | จะไปให้พ้นถ้าเธอเบื่อจะทน | | ถ้าพะอืดพะอม ก็ว่ามาจะไปให้พ้น |
| | มันไม่มีเหตุผลที่จะรักบางคน | | จะไปให้พ้นถ้าหากต้องรักบางคน |
| | ด้วยน้ำตา |
