| | แล้วแสงก็ชัดเจนขึ้นที่ขอบฟ้า | | ดวงดาวลับลาฟ้าไปทุกดวง | | | คืนที่วกวนควรจบสิ้นลงพลัน | | เหมือนว่าหนทางคงสิ้นสุดแล้ว |
| | ค่ำคืนที่เคยทุกข์ทรมานคงจะมลาย | | จางไปกับดวงตะวันแล้วเมื่อสายลม |
| | มากระทบกายฉันก็สั่นข้างใน | | ทั้งที่แสงตะวันมันร้อนแรงกลับหนาวจนเจ็บหัวใจ... |
| | สุดท้ายก็ยังเหมือนเดิมดิ่งจมลึกลง | | ทุก...นาทีมันหมุนย้อน คืนมา |
| | ความว่างเปล่าความมืดมน | | ยังไม่ลบ ไม่เลือนไปทุก...นาที |
| | ดังภาพซ้ำ ในใจยังทุกข์ทน ยังทิ่มแทง | | อยู่ตรงนี้ไม่เคยจากไป...ฉันฝันว่าฉัน |
| | ลืมตาจากความฝันแต่อันที่จริงฉันยังนิทรา | | ยังคงหลงทางไม่เคยแม้ลืมตา |
| | รู้และชัดเจนก็ในวันนี้ปลายทางที่เคยเข้าใจว่ามี | | มันคือที่เดิมตรงที่เคยจากมันมา |
| | แล้วเมื่อสายลมมากระทบกาย | | ฉันก็สั่นข้างในทั้งที่แสงตะวันมันร้อนแรง |
| | กลับหนาวจนเจ็บหัวใจ...สุดท้ายก็ยังเหมือนเดิม | | ดิ่งจมลึกลงทุก...นาที |
| | มันหมุนย้อน คืนมาความว่างเปล่า | | ความมืดมนยังไม่ลบ ไม่เลือนไป |
| | ทุก...นาทีดังภาพซ้ำ ในใจ | | ยังทุกข์ทน ยังทิ่มแทงอยู่ตรงนี้ไม่เคยจากไป... |
| | ความทรงจำ คืนย้อนมาเหมือนตะกอนที่รอเวลา | | ความทรงจำ คืนย้อนมาเหมือนตะกอนที่รอเวลา... |
| | สุดท้ายก็ยังเหมือนเดิมดิ่งจมลึกลง | | ทุก...นาทีมันหมุนย้อน คืนมา |
| | ความว่างเปล่าความมืดมน | | ยังไม่ลบ ไม่เลือนไปทุก...นาที |
| | ดังภาพซ้ำ ในใจยังทุกข์ทน ยังทิ่มแทง | | อยู่ตรงนี้ไม่เคยจากไป... |
