| | หนึ่งคนบนพื้นที่ไม่อาจขัดขืนผู้ขีดชะตา | | สั่งให้แพ้ตลอดมาให้ดวงตาและใจ | | | เจอะทางตันหนึ่งคนที่ท้อ | | จนอยากที่จะพอและอยากจะถอย |
| | ทิ้งชีวิตให้หลุดลอยจากข้างบนที่สูงเพื่อจบมัน | | ก็เคยเป็นฉันที่เคยคิดทำในวันที่ไหวเอน |
| | แต่พอได้ยืนข้างบนที่สูงฉันก็ได้รู้ | | ว่าอยู่ยิ่งสูงยิ่งเห็นยิ่งสูงยิ่งมองได้ไกล |
| | และได้เห็นในมุมมองที่กว้างใหญ่ | | เปิดความคิดให้ใจจากสายตา |
| | ว่าเราควรยืนมองดูอยู่เหนือหัวใจแห่งปัญหา | | และจะเห็นทุกเรื่องราวไม่หนักหนา |
| | หมื่นทางตันยังมีทางหนึ่งให้ออกเสมอ | | หนึ่งคนบนพื้นจะเจอะเจอวันคืน |
| | ที่เจ็บเท่าไรเปิดดวงตาและเปิดใจ | | จะไม่มีอะไรมาบั่นทอนหนึ่งคนคนนี้ |
| | จะเจอะสิ่งไม่ดีอีกสักแค่ไหน | | ใช้ชีวิตอย่างเข้าใจภาพข้างบนที่สูงได้สั่งสอน |
| | จะเป็นคนไหนที่เคยคิดทำในวันที่ไหวเอน | | แค่ลองได้ยืนข้างบนที่สูงแล้วก็จะรู้ |
| | ว่าอยู่ยิ่งสูงยิ่งเห็นยิ่งสูงยิ่งมองได้ไกล | | และได้เห็นในมุมมองที่กว้างใหญ่ |
| | เปิดความคิดให้ใจจากสายตา | | ว่าเราควรยืนมองดูอยู่เหนือหัวใจแห่งปัญหา |
| | และจะเห็นทุกเรื่องราวไม่หนักหนา | | หมื่นทางตันยังมีทางหนึ่งให้ออกเสมอ... |
| | จะเป็นคนไหนที่เคยคิดทำในวันที่ไหวเอน | | แค่ลองได้ยืนข้างบนที่สูงแล้วก็จะรู้... |
| | ว่าอยู่ยิ่งสูงยิ่งเห็น<(F)>ยิ่งสูงยิ่งมองได้ไกล | | <(M)>และได้เห็นในมุมมองที่กว้างใหญ่ |
| | เปิดความคิดให้ใจจากสายตา | | ว่าเราควรยืนมองดูอยู่เหนือหัวใจแห่งปัญหา |
| | และจะเห็นทุกเรื่องราวไม่หนักหนา | | หมื่นทางตันยังมีทางหนึ่งให้ออกเสมอ... |
| | หมื่นทางตันยังมีทางหนึ่งให้ออก เสมอ... |
