| | ช่างเขาเถิดนะหัวใจเมื่อคนที่เรารักใคร่ | | ปันหัวใจแบ่งให้คนอื่นเขาไม่รักเรา | | | ก็เอารักของเรากลับคืนให้เขาไปหาคนอื่น | | ตามชอบใจอย่าไปนึกถึงช่างเขาเถิดนะหัวใจ |
| | เขาทำเราไว้อย่างไรเขาก็จะได้ | | อย่างนั้นวันหนึ่งข้าวเปลือกเมล็ดเดียว |
| | ไก่มองว่างามสุดซึ้งพลอยสวยกระด้งทองหนึ่ง | | ไม่พอดึงสะดุดหัวใจร้องไปเถิด |
| | ถ้าร้องเพื่อล้างลูกตาเพื่อหลับแล้วตื่นขึ้นมา | | ลูกตาจะได้สวยใสแต่ถ้าร้อง |
| | เพื่อให้เขามาอาลัยอายตัวเองบ้างนะใจ | | เขาจะว่าได้ไม่มีน้ำยาช่างเขาเถอะปล่อยเขาไป |
| | จงล้างขัดถูห้องใจให้นวลใยผ่องใสดีกว่า | | เผื่อวันหน้ามีคนดีดีมาเยือนชายคา |
| | จะได้ไม่ต้องเห็นหน้าใครยื่นมาเกะกะหัวใจ | | ช่างเขาเถอะปล่อยเขาไปจงล้างขัดถูห้องใจ |
| | ให้นวลใยผ่องใสดีกว่าเผื่อวันหน้ามี | | คนดีดีมาเยือนชายคาจะได้ไม่ต้องเห็นหน้า |
| | ใครยื่นมาเกะกะหัวใจ |
