| | แต่ละนาทีที่ฉันต้องอยู่เธอคงไม่รู้มันยากเหลือเกิน | | เมื่อเธอไปมีรักใหม่ต้องบอกตัวเองให้ฝืนหายใจ | | | กอดเก็บความช้ำเอาไว้ทุกวันจนชินกับความเดียวดาย | | แค่เธอย้อนมากับคำว่าเสียใจมันพอหรือไง |
| | ลบล้างที่ฉันต้องเจอสิ่งที่เธอถามกันมา | | ยกโทษให้เธอได้ไหมอยากตอบเธอกลับ |
| | ด้วยหนึ่งคำถาม...ขอโทษแล้วมันหายเจ็บไหม | | ตอบฉันหน่อยหายเจ็บไหมกี่หยดน้ำตาเมื่อวาน |
| | ที่มันต้องไหลหัวใจฉันมันร้าวหมดแล้ว | | แหลกจนไม่เหลือให้เริ่มใหม่แก้วที่มันร้าวต่อคงไม่ไหว |
| | ไม่ผิดใช่ไหมถ้าฉันเจ็บแล้วจำ... | | ต่อให้แววตาคู่นั้นของเธอที่เจอวันนี้จะเหมือนรับผิด |
| | และดูจริงใจทุกอย่างแต่อดนึกถึงไม่ได้จริงจริง | | ภาพเธอวันนั้นที่ทิ้งกันไป...ไม่มองกลับมาสักครั้ง |
| | แค่เธอย้อนมากับคำว่าเสียใจมันพอหรือไง | | ลบล้างที่ฉันต้องเจอสิ่งที่เธอถามกันมา |
| | ยกโทษให้เธอได้ไหมอยากตอบเธอกลับ | | ด้วยหนึ่งคำถาม...ขอโทษแล้วมันหายเจ็บไหม |
| | ตอบฉันหน่อยหายเจ็บไหมกี่หยดน้ำตาเมื่อวาน | | ที่มันต้องไหลหัวใจฉันมันร้าวหมดแล้ว |
| | แหลกจนไม่เหลือให้เริ่มใหม่แก้วที่มันร้าวต่อคงไม่ไหว | | ไม่ผิดใช่ไหมถ้าฉันเจ็บแล้วจำ... |
| | ขอโทษแล้วมันหายเจ็บไหมตอบฉันหน่อยหายเจ็บไหม | | กี่หยดน้ำตาเมื่อวานที่มันต้องไหล |
| | หัวใจฉันมันร้าวหมดแล้วแหลกจนไม่เหลือให้เริ่มใหม่ | | แก้วที่มันร้าวต่อคงไม่ไหวไม่ผิดใช่ไหม |
| | ถ้าฉันเจ็บแล้วจำ...เข้าใจไหมเธอ... | | คนมันเจ็บแล้วจำ... |
