| | และก็เหลือเรานั่งอยู่เพียงผู้เดียว | | อยู่กับหัวใจสิ้นหวังและเลือนลาง | | | เหน็ดเหนื่อยเหลือเกินต้องอยู่บนหนทาง | | ที่ตัวฉันเองไม่เคยได้เลือกเลย |
| | แค่อยากจะเป็นเหมือนคนทั่วไปมีรักได้ดั่งใจ | | ต้องการนี่ตัวฉันผิดหรือไร |
| | ฉันต้องใช้หนี้กรรมให้ใครเจ็บที่มันต้องเป็นอย่างนี้ | | มีชีวิตไม่เหมือนใครฉันไม่อาจเลือกทางได้เอง |
| | จะมีใครบ้างไหมที่จะมาเห็นใจ | | สิ่งที่ฉันมีไม่เคยไขว่คว้ามันแต่ที่ต้องการไม่เคยได้สมใจ |
| | อยากให้เรื่องจริงเป็นเพียงแค่ฝันไป | | อยากจะรักใครที่เขารักฉันจริง |
| | เข้าใจว่าความรักนั้นงดงามแต่ฉันไม่มีวันจะได้เจอ | | นี่ตัวฉันผิดหรือไรฉันต้องใช้หนี้กรรมให้ใคร |
| | เจ็บที่มันต้องเป็นอย่างนี้มีชีวิตไม่เหมือนใคร | | ฉันไม่อาจเลือกทางได้เองจะมีใครบ้างไหมที่จะมา |
| | เห็นใจเจ็บที่มันต้องเป็นอย่างนี้ | | มีชีวิตไม่เหมือนใครฉันไม่อาจเลือกทางได้เอง |
| | จะมีใครบ้างไหมที่จะมาเห็นใจ |
