| | มาอยู่ในงานเลี้ยงพบผู้คนที่หลากหลาย | | เสียงเพลงที่ช่วยผ่อนคลายให้ไม่เดียวดายอีกครั้ง | | | ออกจากงานเลี้ยงเหลือก็เพียงเราเท่านั้น | | นั่งคุยกับความเงียบงันเหมือนเดิมในรถคู่ใจ |
| | หันมองไปทีไรก็ไม่มีใคร | | ที่คอยอยู่ข้างข้างกันออกมาคนเดียว |
| | กลับบ้านคนเดียวอย่างทุกครั้ง | | ไม่มีใครให้คุยนั่งรถคนเดียว |
| | เปิดเพลงมันให้ดังดังถึงแม้จะฟัง | | ถึงแม้จะดังแค่ไหนได้ยินแต่เหงา เหงา |
| | เหงาเต็มไปหมดเหมือนมันกลบเสียง | | ของเพลงให้หมดไปที่บ้านไม่มีใคร |
| | เขาคอยฉันกลับถึงบ้านตอนนี้ก็เหงา | | คงไม่ได้นอนจนเช้าเห็นคำว่าเหงา เหงา |
| | ล่องลอยไปหมดเมื่อไรอารมณ์เนี้ย | | มันถึงจะหายจะมีใครไหม ไหม |
| | ที่เป็นเหมือนกันสองคนที่เหงาเจอกัน | | ให้ใจต่อใจผูกพันให้ฉันไม่ต้องเหงาใจ |
| | มีคนออกไปไหนใช้เวลาด้วยกันนั้น | | พูดคุยและแลกเปลี่ยนกันถึงความในใจที่มี |
| | จะมีใครไหมที่รู้สึกอย่างตัวฉัน | | ฟ้าช่วยให้เราเจอะกันรักกันจริงจริงสักที |
| | หันมองไปทีไรก็ไม่มีใคร | | ที่คอยอยู่ข้างข้างกันออกมาคนเดียว |
| | กลับบ้านคนเดียวอย่างทุกครั้ง | | ไม่มีใครให้คุยนั่งรถคนเดียว |
| | เปิดเพลงมันให้ดังดังถึงแม้จะฟัง | | ถึงแม้จะดังแค่ไหนได้ยินแต่เหงา เหงา |
| | เหงาเต็มไปหมดเหมือนมันกลบเสียง | | ของเพลงให้หมดไปที่บ้านไม่มีใคร |
| | เขาคอยฉันกลับถึงบ้านตอนนี้ก็เหงา | | คงไม่ได้นอนจนเช้าเห็นคำว่าเหงา เหงา |
| | ล่องลอยไปหมดเมื่อไรอารมณ์เนี้ย | | มันถึงจะหายจะมีใครไหม ไหม |
| | ที่เป็นเหมือนกันสองคนที่เหงาเจอกัน | | ให้ใจต่อใจผูกพันให้ฉันไม่ต้องเหงาใจ |
| | ได้ยินแต่เหงา เหงาเหงาเต็มไปหมด | | เหมือนมันกลบเสียงของเพลงให้หมดไป |
| | ที่บ้านไม่มีใครเขาคอยฉันกลับ | | ถึงบ้านตอนนี้ก็เหงาคงไม่ได้นอนจนเช้า |
| | เห็นคำว่าเหงา เหงาล่องลอยไปหมด | | เมื่อไรอารมณ์เนี้ยมันถึงจะหาย |
| | จะมีใครไหม ไหมที่เป็นเหมือนกัน | | สองคนที่เหงาเจอกันให้ใจต่อใจผูกพัน |
| | ให้ฉันไม่ต้องเหงาใจ |
