| | แววตาที่เธอมองฉันวันนี้กับท่าทีที่ดูว่าฉัน | | ไร้ความหมายเกินใจจะทน | | | และรับเก็บไว้ข้างในเจ็บที่คำสุดท้าย | | เธอพูดว่าลาก่อนหัวใจมันแตกสลาย |
| | น้ำตามันค่อยค่อยไหลเมื่อเธอเดินจากฉันไป | | เธอคงไม่รู้ฉันนอนไม่หลับทั้งคืน |
| | จะฝืนตัวเองเท่าไรก็นอนไม่หลับทั้งคืน | | จะเป็นอีกนานแค่ไหนอยู่กับชีวิตช้ำช้ำอย่างนี้ |
| | ฉันเคยมี มีเธอกอดไว้มันยังไม่ชิน | | ที่ฉันต้องอยู่คนเดียวเธอเป็นอะไรตัวฉันไม่รู้ |
| | แต่ก็ดูเธอเหมือนว่ารักแค่เพียงฉัน | | ใจเลยไม่เคยเตรียมรับสถานการณ์ |
| | ที่ต้องโดนเธอพูดให้เลิกรากันไป | | หัวใจมันแตกสลายน้ำตามันค่อยค่อยไหล |
| | เมื่อเธอเดินจากฉันไปเธอคงไม่รู้ | | ฉันนอนไม่หลับทั้งคืนจะฝืนตัวเองเท่าไร |
| | ก็นอนไม่หลับทั้งคืนจะเป็นอีกนานแค่ไหน | | อยู่กับชีวิตช้ำช้ำอย่างนี้ฉันเคยมี มีเธอกอดไว้ |
| | มันยังไม่ชินที่ฉันต้องอยู่คนเดียว | | เธอเป็นสิ่งเดียวที่ฉันมีเธอเป็นทุกอย่างของฉัน |
| | ถ้าฉันกำลังจะตายไม่รู้ว่าเธอจะมอง | | กลับมาไหม...อยากรู้...อยากให้เธอรู้ |
| | ฉันนอนไม่หลับทั้งคืนจะฝืนตัวเองเท่าไร | | ก็นอนไม่หลับทั้งคืนจะเป็นอีกนานแค่ไหน |
| | อยู่กับชีวิตช้ำช้ำอย่างนี้ฉันเคยมี มีเธอกอดไว้ | | มันยังไม่ชินที่ฉันต้องอยู่คนเดียว |
| | เหมือนฉันกำลังจะตายแต่ฉันยังอยู่วันนี้... | | เพราะฉันจะอยู่รอเธอ... |
