| | ในวันที่เราต้องไกลห่างในวันที่เธอนั้นอ้างว้าง | | อยากให้รู้ว่ารักไม่เคยห่างใจฉันอยู่ข้างข้างเธอ | | | ในวันที่เราต้องไกลกันข้างกายของเธอไม่มีฉัน | | เธออาจพบใครใครและไหวหวั่น |
| | ขอเธอนั้นอย่าปันหัวใจมองได้แต่อย่าชอบ | | เพราะมันจะทำให้ใจฉันบอบช้ำ |
| | คุยได้แต่อย่านานอย่าสร้างความผูกพัน | | ให้ใจฉันไหวหวั่นสนิทได้แต่อย่ามาก |
| | เดี๋ยวมันจะเกินมากกว่าเป็นเพื่อนกัน | | ที่ไม่ได้และขอไว้นั้น คือรักที่ฉัน |
| | เธออย่าปันให้ใครในวันที่เราต้องไกลห่าง | | ใจอาจหวั่นไหวและเคว้งคว้างแต่ขอให้รักมั่นคงไม่เหินห่าง |
| | ไม่จืดจางวางใจต่อกันในวันที่เราต้องไกลกัน | | ข้างกายของเธอไม่มีฉันเธออาจพบใครใคร |
| | และไหวหวั่นขอเธอนั้นอย่าปันหัวใจ | | มองได้แต่อย่าชอบเพราะมันจะทำ |
| | ให้ใจฉันบอบช้ำคุยได้แต่อย่านาน | | อย่าสร้างความผูกพันให้ใจฉันไหวหวั่น |
| | สนิทได้แต่อย่ามากเดี๋ยวมันจะเกิน | | มากกว่าเป็นเพื่อนกันที่ไม่ได้และขอไว้นั้น |
| | คือรักที่ฉันเธออย่าปันให้ใคร | | มองได้แต่อย่าชอบเพราะมันจะทำ |
| | ให้ใจฉันบอบช้ำคุยได้แต่อย่านาน | | อย่าสร้างความผูกพันให้ใจฉันไหวหวั่น |
| | สนิทได้แต่อย่ามากเดี๋ยวมันจะเกิน | | มากกว่าเป็นเพื่อนกันที่ไม่ได้และขอไว้นั้น |
| | คือรักที่ฉันเธออย่าปันให้ใคร | | มองได้แต่อย่าชอบเพราะมันจะทำ |
| | ให้ใจฉันบอบช้ำคุยได้แต่อย่านาน | | อย่าสร้างความผูกพันให้ใจฉันไหวหวั่น |
| | สนิทได้แต่อย่ามากเดี๋ยวมันจะเกิน | | มากกว่าเป็นเพื่อนกันที่ไม่ได้และขอไว้นั้น |
| | คือรักที่ฉันเธออย่าปันให้ใคร |
