| | อย่ายอมอย่าปล่อยเขาไปเขามาเหยียบย่ำหัวใจ | | จงจำสิ่งที่เขาทำไว้เสียงร้องมาจากข้างใน | | | เสียงมารที่คอยเเผาใจมันคอยเฝ้าคอยครอบงำฉัน | | แต่ฉันไม่ฟังถ้อยคำที่ต่ำช้า ต่ำทราม |
| | ปล่อยให้ผลกรรมที่ทำท่วมปากเธอดีกว่า | | จะลวงหลอก ก็ไม่เป็นไรโกหก ก็ไม่เป็นไร |
| | ปรักปรำ ฉันก็ทำใจจดจำ แล้วทนเอาไว้ | | หลอกแทง ก็ไม่เป็นไรเอาหอกแทง ก็ไม่เป็นไร |
| | ความชั่ว เป็นฟืนของไฟฉันกลัว จึงทนเอาไว้ | | จะลวงหลอก ก็ไม่เป็นไรโกหก ก็ไม่เป็นไร |
| | ปรักปรำ ฉันก็ทำใจจดจำ แล้วทนเอาไว้ | | หลอกแทง ก็ไม่เป็นไรเอาหอกแทง ก็ไม่เป็นไร |
| | ความชั่ว เป็นฟืนของไฟฉันกลัว จึงทนเอาไว้ | | อยากลืมแต่ลืมไม่ลงเจ็บเกินแล้วไยต้องทน |
| | เขาทำเราเกินจะทำใจร้อนใจจนสั่นทั้งตัว | | เริ่มรั่วเมื่อใจเต้นรัวฉันกลัวจะทำให้เธอ |
| | ต้องตายแล้วจากไปแต่ฉันไม่ฟังถ้อยคำ | | ที่ต่ำช้า ต่ำทรามปล่อยให้ผลกรรมที่ทำ |
| | ท่วมปากเธอดีกว่าจะลวงหลอก ก็ไม่เป็นไร | | โกหก ก็ไม่เป็นไรปรักปรำ ฉันก็ทำใจ |
| | จดจำ แล้วทนเอาไว้หลอกแทง ก็ไม่เป็นไร | | เอาหอกแทง ก็ไม่เป็นไรความชั่ว เป็นฟืนของไฟ |
| | ฉันกลัว จึงทนเอาไว้จะลวงหลอก ก็ไม่เป็นไร | | โกหก ก็ไม่เป็นไรปรักปรำ ฉันก็ทำใจ |
| | จดจำ แล้วทนเอาไว้หลอกแทง ก็ไม่เป็นไร | | เอาหอกแทง ก็ไม่เป็นไรความชั่ว เป็นฟืนของไฟ |
| | ฉันกลัว จึงทนเอาไว้ |
