| | แค่ผ่านมาพบกันในวันที่ฝนพรำ | | คนช้ำกับคนไม่มีใคร | | | แค่ซึ่งกันและกันฉันซับน้ำตา ให้เธอ | | เธอทำให้ฉันอบอุ่นหัวใจ |
| | ฉันเป็นบางสิ่งที่เธอนั้นขาดหายไป | | เธอคือ บางคนที่ฉันไม่เคยมี |
| | ที่จริงก็รู้แก่ใจวันใดเธอหายดี | | ต้องมีวันนี้ที่เราแยกย้ายกันไป |
| | แต่ใจไม่รู้จริงจริงว่ามันจะอีกนานเท่าไร | | ชีวิตที่เหมือนไม่มีชีวาที่ฉันไม่มีปัญญา |
| | จะรักใครจะเจ็บอีกไหมเธอ | | จะเจอบ้างไหมเราคนเหงากับคน เจ้าน้ำตา |
| | มืดมนลงทุกทีไม่มีแม้แสงเดือนดาว | | คนเหงาคืนนี้มีแต่น้ำตาฉันเป็นบางสิ่ง |
| | ที่เธอนั้นขาดหายไปเธอคือ บางคนที่ฉัน | | ไม่เคยมีที่จริงก็รู้แก่ใจ |
| | วันใดเธอหายดีต้องมีวันนี้ | | ที่เราแยกย้ายกันไปแต่ใจไม่รู้จริงจริง |
| | ว่ามันจะอีกนานเท่าไรชีวิตที่เหมือนไม่มีชีวา | | ที่ฉันไม่มีปัญญาจะรักใคร |
| | ที่จริงก็รู้แก่ใจวันใดเธอหายดี | | ต้องมีวันนี้ที่เราแยกย้ายกันไป |
| | แต่ใจไม่รู้จริงจริงว่ามันจะอีกนานเท่าไร | | ชีวิตที่เหมือนไม่มีชีวาที่ฉันไม่มีปัญญา |
| | จะรักใครไม่เหลือแม้เงาคนเจ้าน้ำตา | | เธอหายไปพร้อมหัวใจของบางคน |
