| | ฉันทนนอนคนเดียวเปลี่ยวใจคืนไหนที่ลมหนาวมา | | ใจมันเหมือนชาชาไม่รู้ว่าจะอดทนได้นานรึเปล่า | | | ฉันยืนมองตัวเองผ่านกระจกในอารมณ์สีเทา | | สิ่งที่เห็นมีเพียงความเหงาเข้ามาปกคลุมรอบกาย |
| | ไฟห้องนอนเมื่อก่อนสะท้อนแสงเงา | | สองเรานอนกอดกันวันนี้ฉันอยู่ตรงนี้ไม่มีเธอ |
| | อยู่ตรงนี้ไม่ได้เจออุ่นไอ...ที่คุ้นเคย | | ไม่รู้เลยเธออยู่ที่ไหนกับใคร |
| | แต่ขอให้เธอได้โปรดฟังไว้ว่าคนคนนี้นั้นรออยู่ | | แม้หัวใจเธอเปลี่ยนไปแล้วก็รู้ |
| | แต่ฉันขอรอเธอจนถึงวันที่หยุดหายใจ | | นั่งมองดาวดวงเดิมอยู่กลางคนรักกันเป็นร้อยพัน |
| | อธิฐานให้ดาวดวงนั้นเรียกเธอกลับมาให้ที | | ไร้กำลังแรงกายอยู่โดยความหวังที่มันริบหรี่ |
| | ก็ไม่รู้ในวันพรุ่งนี้ชีวิตจะเป็นเช่นไร | | ไฟห้องนอนเมื่อก่อนสะท้อนแสงเงา |
| | สองเรานอนกอดกันวันนี้ฉันอยู่ตรงนี้ไม่มีเธอ | | อยู่ตรงนี้ไม่ได้เจออุ่นไอ...ที่คุ้นเคย |
| | ไม่รู้เลยเธออยู่ที่ไหนกับใคร | | แต่ขอให้เธอได้โปรดฟังไว้ว่าคนคนนี้นั้นรออยู่ |
| | แม้หัวใจเธอเปลี่ยนไปแล้วก็รู้ | | แต่ฉันขอรอเธอจนถึงวันที่หยุดหายใจ |
| | ไม่รู้เลยเธออยู่ที่ไหนกับใคร | | แต่ขอให้เธอได้โปรดฟังไว้ว่าคนคนนี้นั้นรออยู่ |
| | แม้หัวใจเธอเปลี่ยนไปแล้วก็รู้ | | แต่ฉันขอรอเธอจนถึงวันที่หยุดหายใจ |
