| | ดอกไม้อะไรดึกแล้วยังไม่นอนก็ดอกนีออน...บานค่ำ | | จากดอกไม้ภูธรมาเป็นดอกนีออนบานค่ำ | | | ตะวันลาท้องฟ้ามืดดำเวลาชีวิตก็ผลิดอกออกฝัน | | เป็นลูกจ้างตังค์น้อยลำบากเท่าใดบ่ยั่น |
| | ดึกดึกดื่นดื่นยังยืนสู้งานเหนื่อยก็โทรหากัน | | เนาะเราคนภาคค่ำน้องสมพรบ้านอยู่เจียงฮาย |
| | เลิกเก็บลำใยก็เลยมาเสิร์ฟอาหารอยู่ตะวันแดงเดินโต๊ะมาตั้งนาน | | เงินในบัญชีก็มีอยู่แค่นั้นคึดเติงคนทางบ้าน |
| | บ่เมินจะปิ๊กบ้านเฮาดอกไม้อะไรดึกแล้วยังไม่นอน | | ก็ดอกนีออน...บานค่ำชลดาบ้านอยู่โคราช |
| | ความจนพาพัดเข้ามาอยู่ในโรงงานนั่งเย็บผ้าโหลทำโอทีมาทุกวัน | | เก็บสิบเป็นร้อยเพียรสร้างเป็นทางฝันอยากมีร้านอาหาร |
| | ขายของกินบ้านเองจากดอกไม้ภูธร | | มาเป็นดอกนีออนบานค่ำตะวันลาท้องฟ้ามืดดำ |
| | เวลาชีวิตก็ผลิดอกออกฝันเป็นลูกจ้างตังค์น้อย | | ลำบากเท่าใดบ่ยั่นดึกดึกดื่นดื่นยังยืนสู้งาน |
| | เหนื่อยก็โทรหากันเนาะเราคนภาคค่ำ | | พี่นกเมืองคอนบ้านอยู่ร่อนพิบูลย์ |
| | จากสวนยางทางโน้นเข้ามาอยู่แถวลาดพร้าว | | ทำงานเซเว่นขายของชำพร้อมซาละเปา |
| | ออกกะตีสองถึงห้องก็นั่งเหงา | | อยากหลบบ้านแล้วหล่าวคิดถึงทิวพร้าวลมเล |
| | ดอกไม้อะไรดึกแล้วยังไม่นอนก็ดอกนีออน...บานค่ำ | | จากดอกไม้ภูธรมาเป็นดอกนีออนบานค่ำ |
| | ตะวันลาท้องฟ้ามืดดำเวลาชีวิตก็ผลิดอกออกฝัน | | เป็นลูกจ้างตังค์น้อยลำบากเท่าใดบ่ยั่น |
| | ดึกดึกดื่นดื่นยังยืนสู้งานเหนื่อยก็โทรหากัน | | เนาะเราคนภาคค่ำ |
