| | ยิ่งเราใกล้กันเพียงใดก็เหมือนว่าใจฉันยิ่งเจ็บ | | กับการห้ามใจไม่ให้รักเธอต่อไป | | | ด้วยเหตุคือเธอมีคนข้างกาย | | ฉันต้องเก็บรักที่มีให้อยู่ข้างใน |
| | มันเหมือนอะไรคอยขวางทางเดินของใจ | | แค่กระจกใสบางบางที่กั้นตรงกลางเท่านั้น |
| | ได้แค่เพียงเห็นหน้ากันแต่ไม่มีวันได้ใจ | | อยากเดินเข้าไปกอดและบอกว่ารักมากมาย |
| | แต่แล้วที่ฉันทำได้ก็เพียงแค่มอง | | ห่างกันไปเลยไกลไกลไม่ต้องเจอกันซะดีกว่า |
| | ได้เจอสายตาได้ยินเสียงกันทุกวัน | | ยิ่งคอยตอกย้ำว่าไม่มีสิทธิ์ |
| | ฉันไม่อยากคิดให้มันผิดเกินห้ามใจ | | มันเหมือนอะไรคอยขวางทางเดินของใจ |
| | แค่กระจกใสบางบางที่กั้นตรงกลางเท่านั้น | | ได้แค่เพียงเห็นหน้ากันแต่ไม่มีวันได้ใจ |
| | อยากเดินเข้าไปกอดและบอกว่ารักมากมาย | | แต่แล้วที่ฉันทำได้ก็เพียงแค่มอง |
| | แค่กระจกใสบางบางที่กั้นตรงกลางเท่านั้น | | ได้แค่เพียงเห็นหน้ากันแต่ไม่มีวันได้ใจ |
| | อยากเดินเข้าไปกอดและบอกว่ารักมากมาย | | แต่แล้วที่ฉันทำได้ก็เพียงแค่มอง |
