| | ผ่านชีวิตที่อ้างว้างมากี่ครั้งมากี่คราว | | พ้นคืนเหน็บหนาวมาตั้งเท่าไร | | | แต่ตัวฉันนั้นก็ยังมีความหวังในหัวใจ | | เพื่อรอที่จะเจอใครสักคนผ่านวันนั้นจนมาถึง |
| | วันที่ฉันเจอกับเธอเหมือนเธอคือฝัน | | ที่กลายเป็นจริงจากวันนั้น |
| | ก็ทุ่มเททำเพื่อเธอไปทุกสิ่ง | | แต่วันนี้เธอกลับมาทิ้งกันจากนี้ไปคงไม่มีเหลือ |
| | ไม่เหลือใครอีกแล้วไม่มีแม้วี่แวว | | จะเหมือนเดิมอีกครั้งจากนี้ไปคงไม่มีเหลือ |
| | ไม่เหลือเลยความหวังเมื่อชีวิตมันพัง... | | แล้วฉันจะอยู่เพื่อใครไม่เคยคิดว่าชีวิต |
| | จะโหดร้ายได้อย่างนี้เหมือนทุกคนหนี | | ไปไกลแสนไกลอาจจะเป็นเพราะฉันเอง |
| | ไม่ได้เกิดมาเพื่อใครต้องทนเหงาเดียวดาย | | เพียงผู้เดียวจากนี้ไปคงไม่มีเหลือ |
| | ไม่เหลือใครอีกแล้วไม่มีแม้วี่แวว | | จะเหมือนเดิมอีกครั้งจากนี้ไปคงไม่มีเหลือ |
| | ไม่เหลือเลยความหวังเมื่อชีวิตมันพัง... | | ฉันจะอยู่เพื่อใครจากนี้ไปคงไม่มีเหลือ |
| | ไม่เหลือใครอีกแล้วไม่มีแม้วี่แวว | | จะเหมือนเดิมอีกครั้งจากนี้ไปคงไม่มีเหลือ |
| | ไม่เหลือเลยความหวังเมื่อชีวิตมันพัง... | | แล้วฉันจะอยู่เพื่อใคร |
