| | เดินอยู่กลางลมฝนสู้ทนฟันฝ่า | | กายที่มันอ่อนล้าแทบยืนไม่อยู่ | | | เดินต่อไปคงล้มมันหมดแรงจะสู้ | | เปิดประตูรับหน่อยได้ไหมยืนอยู่ตรงประตู |
| | เนื้อตัวหนาวสั่นช่วยแบ่งปันห้องใจ | | ให้พักสักครู่ข้างนอกมันเหน็บหนาว |
| | ถ้าเธอนั้นเอ็นดูเปิดประตูรับหน่อยได้ไหม | | อย่าปล่อยให้ฉันยืนอยู่คนเดียวเปลี่ยวใจเหลือทน |
| | ฝ่าพายุฝ่าแดดลมฝนจนมาพบเธอ | | อย่าปล่อยให้ฉันรอด้วยใจท้อและทรมาน |
| | เปิดประตูให้ฉันพักพิงอิงแอบสักครั้ง | | ถ้าหากใจเธอนี้มีผู้ใดครอบครอง |
| | มีเจ้าของจับจองเอาไว้ก่อนขอซอกเพียงเล็กเล็ก | | ที่จะพอซุกนอนตื่นขึ้นมาก็พร้อมจะจากไป |
| | ยืนอยู่ตรงประตูเนื้อตัวหนาวสั่น | | ช่วยแบ่งปันห้องใจให้พักสักครู่ |
| | ข้างนอกมันเหน็บหนาวถ้าเธอนั้นเอ็นดู | | เปิดประตูรับหน่อยได้ไหมอย่าปล่อยให้ฉันยืน |
| | อยู่คนเดียวเปลี่ยวใจเหลือทนฝ่าพายุ | | ฝ่าแดดลมฝนจนมาพบเธออย่าปล่อยให้ฉันรอ |
| | ด้วยใจท้อและทรมานเปิดประตู | | ให้ฉันพักพิงอิงแอบสักครั้งถ้าหากใจเธอนี้ |
| | มีผู้ใดครอบครองมีเจ้าของจับจองเอาไว้ก่อน | | ขอซอกเพียงเล็กเล็กที่จะพอซุกนอน |
| | ตื่นขึ้นมาก็พร้อมจะจากไปถ้าหากใจเธอนี้ | | มีผู้ใดครอบครองมีเจ้าของจับจองเอาไว้ก่อน |
| | ขอซอกเพียงเล็กเล็กที่จะพอซุกนอน | | ตื่นขึ้นมาก็พร้อมจะจากไปจะจากไป... |
| | จะจากไป...อืม...ฮือ... |